سالمندان، افراد دارای معلولیت و نیازهای پزشکی

یک شبکهٔ حمایتی بسازید

• از میان خانواده، دوستان، همسایه‌ها و مراقبان کسانی را انتخاب کنید که کمکتان می‌کنند. با هم برنامه بریزید و آن را بنویسید.
• ترتیبی بدهید که بیش از یک نفر به شما سر بزند، اگر کمک‌کنندهٔ اصلی‌تان نتوانست به شما برسد.
• برای قطع شدن تلفن‌ها یک راه جایگزین توافق کنید: کسی حضوری به شما سر بزند.
• دربارهٔ فهرست‌های ثبت‌نام محلی برای افرادی که ممکن است برای تخلیه به کمک نیاز داشته باشند پرس‌وجو کنید و ثبت‌نام کنید. اگر به تجهیزات برقی وابسته‌اید، نزد شرکت برق خود ثبت‌نام کنید (برای مثال در بریتانیا، Priority Services Register).
• برنامه‌تان را بر اساس کمترین سطح توانایی‌ای که انتظار دارید بچینید، نه بهترین روزتان.

داروها و اطلاعات پزشکی

• ذخیرهٔ دارویی آماده داشته باشید. دست‌کم داروی 7 روز را در کیف اضطراری بگذارید و بکوشید در مجموع حدود 30 روز دارو داشته باشید. از پزشک یا داروساز خود بپرسید چطور.
• نسخه‌های تکراری را زودتر تمدید کنید تا احتمال تمام شدن دارو کمتر شود.
• یک فهرست مکتوب به‌روز داشته باشید: بیماری‌ها، حساسیت‌ها، داروها و دوزها، پزشکان.
• مخاطبان اضطراری و اطلاعات پزشکی خود را در بخش شناسهٔ پزشکی (Medical ID) / ICE گوشی‌تان وارد کنید.

تجهیزاتی که به برق نیاز دارند

• برای دستگاه‌های پزشکی و داروهایی که باید سرد بمانند، برنامهٔ جایگزین داشته باشید. یاد بگیرید برق پشتیبان را چطور وصل و روشن کنید.
• برای دستگاه‌هایی که می‌توانند با باتری کار کنند، باتری یدک و پاوربانک نگه دارید.
• به کمک‌کنندگانتان یاد بدهید با تجهیزات شما کار کنند. روی آن‌ها برچسب بزنید و دستورالعمل چاپی را به آن‌ها بچسبانید.

جابه‌جایی، شنوایی و بینایی

• اگر از ویلچر برقی یا اسکوتر استفاده می‌کنید، یک ویلچر دستی به‌عنوان پشتیبان داشته باشید.
• وسایل کمک‌حرکتی، عینک و چراغ‌قوه را دم دست نگه دارید. وسایل یدک، مثل یک عینک دیگر یا عصا، هم داشته باشید.
• برای هشدارهای رسمی ثبت‌نام کنید. اگر ناشنوا یا کم‌شنوا هستید یا بینایی‌تان ضعیف است، ترتیبی بدهید که اگر نتوانستید از تلویزیون یا رادیو استفاده کنید، کسی هشدارها را به شما برساند.
• سامانه‌های هشدار پزشکی ممکن است به خط تلفنی سالم نیاز داشته باشند. یک تلفن همراه به‌عنوان پشتیبان داشته باشید.

تخلیه و اسکان اضطراری

• زود حرکت کنید. ممکن است به زمان بیشتری نیاز داشته باشید و خدمات حمایتی هم ممکن است قطع شوند.
• برای وسیلهٔ نقلیهٔ مناسب افراد دارای معلولیت برنامه بریزید و مسیرهای خروج را تمرین کنید، به‌ویژه اگر ممکن است آسانسورها کار نکنند.
• اگر می‌توانید، اول نزد خانواده یا دوستان بروید. ممکن است اسکان‌های عمومی مراقبت شخصی یا خدمات پزشکی نداشته باشند.
• در محل اسکان، فوراً نیازهایتان را به کارکنان بگویید. اگر به مراقب نیاز دارید، او را با خود ببرید.

حیوانات خدمت و حیوانات کمکی

• برای حیوان کمکی خود کیف اضطراری آماده کنید و مدارک یا مجوز او را همراه داشته باشید تا بتواند در محل اسکان کنار شما بماند.
• اگر نتوانستید از حیوان مراقبت کنید، یک مراقب جایگزین برایش در نظر بگیرید.

زوال عقل (دمانس)

• محل‌های اسکان ممکن است پرسروصدا، شلوغ و آزاردهنده باشند. ماندن نزد خانواده یا دوستان ممکن است بهتر باشد.
• یک دستبند شناسایی و هدفون برای کم کردن سروصدا همراه ببرید.
• جلوی کسی که ممکن است پریشان شود، اخبار پخش نکنید.

مراقبان: برای خودتان هم برنامه بریزید

• همهٔ بار را تنها به دوش نکشید. از دیگران کمک بخواهید.
• مشخص کنید اگر نبودید یا از هم جدا شدید چه کسی جای شما را بگیرد، و مطمئن شوید که او موافق است.
• یک پروندهٔ تحویل آماده کنید که نیازهای روزانه، برنامهٔ روزمره و داروها در آن باشد.
• برنامه‌تان را با خدمات مراقبتی و همسایه‌ها در میان بگذارید و یک محل قرار توافق کنید.